Een groot bord havermout
want ze was zo mager
Ik was een mager en bleek kind. Om aan te sterken werd ik naar mijn grootouders gestuurd. Die woonden in Den Haag niet ver van de zee. De zee vond ik fijn, maar van mijn oma moest ik elke dag een groot bord havermoutpap eten. Hele dikke havermoutpap. Vreselijk vond ik dat. Mijn opa die zag dat wel. Hij ging me helpen. Iedere keer als mijn oma niet keek, nam mijn opa gauw een paar happpen. Zo kreeg ik mijn bord toch nog leeg. Echt dik ben ik er niet geworden
Wil de Vroome
Dit verhaal is geschreven ten gelegenheid van het banierenproject bij de Dijkmanshuizenstraat. Kinderen en ouderen vertelden elkaar verhalen over helpen en geholpen worden en maakten daar tekeningen bij. zinnen en tekeningen van deze verhalen zijn terug te zien op 15 banieren rondom het bouwterrein van de Dijkmanshuizenstraat.
-
Een groot bord havermout
-
want ze was zo mager
-
Ik was een mager en bleek kind. Om aan te sterken werd ik naar mijn grootouders gestuurd. Die woonden in Den Haag niet ver van de zee. De zee vond ik fijn, maar van mijn oma moest ik elke dag een groot bord havermoutpap eten. Hele dikke havermoutpap. Vreselijk vond ik dat. Mijn opa die zag dat wel. Hij ging me helpen. Iedere keer als mijn oma niet keek, nam mijn opa gauw een paar happpen. Zo kreeg ik mijn bord toch nog leeg. Echt dik ben ik er niet geworden
Wil de Vroome
Dit verhaal is geschreven ten gelegenheid van het banierenproject bij de Dijkmanshuizenstraat. Kinderen en ouderen vertelden elkaar verhalen over helpen en geholpen worden en maakten daar tekeningen bij. zinnen en tekeningen van deze verhalen zijn terug te zien op 15 banieren rondom het bouwterrein van de Dijkmanshuizenstraat.
- 52.3929919315 4.95324611664
-
- bleekneusje
- pap
- grootvader
