Altijd prikte je in je vingers

Vroeger was er twee keer per jaar een braderie. Dat was wel wat. Twee weken van tevoren begonnen we hier in Toko Joyce al met sateetjes rijgen want dat was veel werk. 

Dan zaten we iedere dag even tussen door met zijn tweeën de stukjes gekruid vlees aan de stokjes te prikken. Het was gezellig, op een krukje in een hoekje met de radio erbij te praten met die bak vlees voor ons. Daarna ging het dan de vriezer in. 

Je prikte wel altijd in je vingers. Aan het einde van de week had je altijd ontstoken vingers van het prikken. We verwerkten wel honderd kilo. 

Op de braderie stonden ze er echt voor in de rij. Indo’s van ver buiten de buurt belden van tevoren al om te vragen of we weer met saté stonden.  Dan stonden we met drie barbecues voor de zaak. En maar bakken. Zelfs mijn vader kwam helpen, zo druk was het. Maar echt gezellig.

Camiel, Toko Joyce

Meer verhalen over het oude Waterlandplein zijn te lezen in het boek Ons Waterlandplein. Dit is te koop in buurthuis het Zwanenmeer of via info@taalvorming.nl