Dan zagen we iemand lopen....
mevrouw Slot kwam van alle winkels op het Waterlandplein toch het liefst bij de kapper. Iedere week. Voor haar haar, maar ook voor de gezelligheid
Mijn favoriete zaak op het Waterlandplein was de kapper. Die heeft wel vier of vijf verschillende eigenaren gehad, maar het was er altijd prettig.
Ik kwam er elke zaterdagochtend. Dan zat het daar vol met andere dames uit te buurt en dan maar ouwehoeren. De eerste dames stonden elke zaterdagochtend al om half negen voor de deur te wachten. Eén van hen woonde op dezelfde galerij als de kapper. Zodra ze hem voorbij zag komen, ging ze gauw naar beneden.
Vroeger, toen de kinderen nog klein waren , praatten we veel over familie, over de kinderen. Je leefde met elkaar mee. De laatste jaren werd het steeds meer mopperen op de multiculti buurt.
Die kleine kappersgemeenschap bestaat niet meer nu de kapper weg is. De een gaat naar het Purmerplein en ik naar het grote winkelcentrum.
Je ziet elkaar nog wel op het plein en dan zeg je ‘hai’. En dat is het dan.
We hebben heel wat afgelachen met zijn allen. Over niks eigenlijk. Dan zag je iemand langslopen en dan kreeg je de slappe lach. Dat heb je met zo’n hele groep vrouwen.
mevrouw Slot
-
Dan zagen we iemand lopen....
-
mevrouw Slot kwam van alle winkels op het Waterlandplein toch het liefst bij de kapper. Iedere week. Voor haar haar, maar ook voor de gezelligheid
-
Mijn favoriete zaak op het Waterlandplein was de kapper. Die heeft wel vier of vijf verschillende eigenaren gehad, maar het was er altijd prettig.
Ik kwam er elke zaterdagochtend. Dan zat het daar vol met andere dames uit te buurt en dan maar ouwehoeren. De eerste dames stonden elke zaterdagochtend al om half negen voor de deur te wachten. Eén van hen woonde op dezelfde galerij als de kapper. Zodra ze hem voorbij zag komen, ging ze gauw naar beneden.
Vroeger, toen de kinderen nog klein waren , praatten we veel over familie, over de kinderen. Je leefde met elkaar mee. De laatste jaren werd het steeds meer mopperen op de multiculti buurt.
Die kleine kappersgemeenschap bestaat niet meer nu de kapper weg is. De een gaat naar het Purmerplein en ik naar het grote winkelcentrum.
Je ziet elkaar nog wel op het plein en dan zeg je ‘hai’. En dat is het dan.
We hebben heel wat afgelachen met zijn allen. Over niks eigenlijk. Dan zag je iemand langslopen en dan kreeg je de slappe lach. Dat heb je met zo’n hele groep vrouwen.
mevrouw Slot
- 52.3920229372 4.95582103729
-
- waterlandplein
- kapper
- lachen
