Het was een wijk met veel jonge moeders

Mijn vader heeft de wasserij opgestart in 1967 en ik stond er vanaf de eerste dag in omdat ik het plein goed kende. Ik werkte al vanaf mijn zestiende op het plein. Toen bestond het winkelcentrum nog niet. Er was toen nog enkel een noodgebouw op de plaats waar later de Aldi zat. Dat noodgebouw noemde ze de melkcentrale, ik weet niet waarom. En daar kwam de Combi, de eerste supermarkt in Amsterdam. Op mijn 16e begon ik daar op de groenteafdeling. Later werd de flat aan de Beverwijkstraat gebouwd met een rijtje winkels eronder.

Je had toen nog echt dorpsgedrag. Nu hebben klanten geen binding met een winkel, maar toen kwamen klanten het melden als ze op vakantie gingen.
Ik heb de zaak een paar jaar later overgenomen. Wij komen uit een gezin van ondernemers en winkeliers, we zijn allemaal zelfstandige geworden.

Er zat van alles op het Waterlandplein in het begin: een juwelier, speelgoedwinkel, de gemeentegiro. Wat nu de Etos is waren toen wel vier winkels.

De meeste winkeliers die op het Waterlandplein begonnen, kwamen van het Purmerplein. Daar hadden ze zaakjes van 30m2. Op het Waterlandplein kregen ze ineens 60 m2. Dat vond je toen groot, nu is 160 m2 heel normaal. Ik had in mijn pand vier winkels in een: de schoenmakerij, de stomerij, de wasserette en de kledingmaker. Die zaten allemaal bij mij in het pand, ik verhuurde het onder.

Nieuwendam was toen een woonwijk van jonge moeders met kindjes. Er was een mooie school, veel groen. Elke maand was er wel een nieuwe winkel. Er waren nog geen tweeverdieners. Die moeders zaten op een bankje in de zon, mensen zaten te genieten.

Jan Groen

Meer verhalen over het oude Waterlandplein zijn te lezen in het boek Ons Waterlandplein. Dit is te koop in buurthuis het Zwanenmeer of via info@taalvorming.nl