Het was met iedereen gezellig

Ik ben begonnen op de bromfiets Indische kruiden te verkopen in heel Amsterdam. Indische kruiden waren toen nog nauwelijks te krijgen. Later kon ik een busje kopen.
Op een gegeven moment kreeg ik een ventvergunning gekregen om in de IJdoornlaan te gaan staan. Daar stond ik een paar dagen in de week. De rest van de week reed ik nog rond. Het was druk in de IJdoornlaan. Ze stonden in de rij. Mijn vrouw ging helpen. Toen bakten we al wel eens Indische koekjes en dergelijke.
Toen zei de gemeente: Er is een winkel beschikbaar in het nieuwe winkelcentrum. Wilt u die? Ik zei: 'graag.'
Toen we die winkel hadden ben ik begonnen met koken.  Eerst een beetje, maar het was iedere keer weer op dus dan maakte ik de volgende keer weer wat meer.
Het nieuwe winkelcentrum vond ik geweldig.  Je had er veel verschillende winkels. Het was een leuke buurt, allemaal nieuw. En gelukkig vanaf het begin stonden de klanten in de rij. Ik stond elke dag in de winkel.

Mensen kwamen hier altijd even staan praten. Over hele persoonlijke dingen soms. In de beginjaren kwamen hier vooral de echte Amsterdammers. Die praatten graag. We hadden toen geen tafels met stoelen zoals nu, dus mensen bleven staan praten. Bij oudere mensen haalden we soms maar een klapstoel erbij. Zo lang bleven ze wel. Het was een leuk contact. Ik hou van praten. Het was met iedereen gezellig.